Το χωριό Μαγούλιανα βρίσκεται στο νότιο μέρος της επαρχίας Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας. Είναι κτισμένο αμφιθεατρικά απέναντι από το Μαίναλο σε υψόμετρο 1180-1280 μ. Κύρια ασχολία των κατοίκων του από τότε που υπάρχει δεν φαίνεται να ήταν άλλη από τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την υλοτομία.
Στα Μαγούλιανα δεν κατοίκησαν ποτέ Τούρκοι*, δεν είχαν κανένα προνόμιο επί τουρκοκρατίας* και δεν εδέχοντο τους Τούρκους στις κοινωνικές εκδηλώσεις τους**.
– Εχει πρώτη ιστορική μνεία από τη βενετσιάνικη απογραφή 1690 – 1700 μ.χ. με το παραποιημένο όνομα Margularia.
– Εκδοχές για το όνομα είναι: από μεσν. Μάγουλο (λατ. magulum), αλβ. magule-a ή το σλαβ. mogula (λόφος). Πιθανότερη είναι η σλαβική προέλευση της λέξης σαν τοπωνύμιο.
– Κατά τον ιστοριογράφο Τ.Χ. Κανδηλώρο* η κτίση των Μαγουλιάνων ανάγεται μετά το 1687 από το συνοικισμό των χωριών: Άγιος Αθανάσιος, Άγιος Κωνσταντίνος (Λειβάδι), Άγιος Ιωάννης (Καμπέας), Πετροβούνι και Μέγιστος Κατσίποδας, ένεκα των επιδρομών των Λαλαίων Τούρκων (ο λόγος συνοικισμού των ανωτέρω χωριών όμως έρχεται σε αντίθεση με το χρόνο εγκατάστασης των Τουρκοαλβανών στο Λάλα περί το 1718 και της ύπαρξης των Μαγουλιάνων κατά τους Ενετούς πριν από το 1700).
– Κατά τον Νικ. Βέη (1), τα Μαγούλιανα συνοικίστηκαν το 14ο αιώνα υπό Αλβανών.
– Ο Ν. Μπούμπουλης (2) αναφέρει ότι ο ισχυρισμός του Νικ. Βέη δεν ευσταθεί γιατί αν παρατηρήσει κανείς θα βεβαιωθεί ότι η αλβανική επίδραση στα Μαγούλιανα τουλάχιστον είναι ανύπαρκτος.
* Τάκη Χ. Κανδηλώρου “Ιστορία της Γορτυνία”, Πύργος 1886, Σελ. 103, 114, 156, 267
** Τάκη Χ. Κανδηλώρου “Ο Αρματωλισμός της Πελοποννήσου”, Σελ. 225
(1). Νικ. Βέη “Η Τρίπολις πρό του 17ου αιώνος, Σελ. 19
(2). Ν. Μπούμπουλης “Οι Δήμοι Κλείτορος και Μυλάοντος. Λεύκωμα Γορτυνίας”, 1937, Σελ. 129
